Klimat Warszawy

Adres: ulica Gdańska 6a

Data budowy: 1692-1695 / 1924

Architekt: Tylman z Gameren / ppłk Henrych

Styl architektoniczny: późny barok / eklektyzm

Pod koniec XVII wieku król Jan III Sobieski zakupił pięknie położony folwark Polków z myślą o wybudowaniu na jego terenie pałacyku dla żony Marii Kazimiery. Ziemie te mijał w drodze do klasztoru Kamedułów, gdzie przyjeżdżał czasem z dworem. Pałacyk, nazwany od imienia królowej "Marymont" zaprojektował Tylman z Gameren. Był to niewielki budynek na planie kwadratu z kilkoma pokojami na parterze i salą w kształcie równoramiennego krzyża z wyciętymi małymi narożnymi gabinetami na piętrze.

W 1720 roku posiadłość kupił August II Mocny, który przebudował pałacyk na willę myśliwską. Założył tu zwierzyniec, przekształcony w 1763 w park publiczny.

Marymont, jako prywatna własność dworu saskiego był dzierżawiony m.in. przez posła angielskiego Wroughta, a potem przez marszałka koronnego Franciszka Rzewuskiego. Obydwaj mieszkańcy utrzymywali posiadłość w świetnym stanie. W 1796 roku

Marymont odkupił rząd pruski i rezydencja stała się własnością skarbową. W 1818 założono tu Szkołę Agronomiczną, od tego momentu przebudowywano budynek, początkowo tworząc tu kaplicę, która przetrwała do 1864 roku. Budynki przejęło wówczas wojsko, przez co uległy dewastacji.

W 1915 roku nieruchomość przeszła na własność miasta. Siostry Szarytki prowadziły tu schronisko dla nieuleczalnie chorych pod wezwaniem św. Józefa. W 1916 księża Marianie przerobili zrujnowany pałacyk na publiczną kaplicę. W 1924 roku przebudowano ją w stylu eklektycznym wg proj. ppłk Henrycha. Wykorzystano tu gotowe wzory: klasyczny tympanon i barokową attykę, przez co świątynia nabrała monumentalności. W latach 1926-1928 dobudowano dwa wejścia boczne. W czasie wojny uszkodzeniu uległo m.in. sklepienie nad prezbiterium kościoła.

Prace restauracyjne przeprowadzono w latach 1956 – 1959, wówczas rozbudowano kaplicę w kierunku zachodnim i nadbudowano jej wejście. Dzięki temu powstał kościół trzynawowy z transeptem i łukowym prezbiterium.

Do najcenniejszych przedmiotów należą tu: relikwiarz św. Cecylii z połowy XVIII w., rokokowy krzyż ołtarzowy z drewna złoconego z połowy XVIII w., kielich (Fraget) z 1900 r., kielich (Werner) z 1883 r., lichtarz paschalny (Norblin) z przełomu XIX i XX w., obraz „Najświętsze Serce Jezusa” z końca XIX w. oraz organy mechaniczne na 21 głosów wykonane przez Kazimierza Sajdowskiego.

Bibliografia:

Krótka historia kościoła na Marymoncie. www.marymont.marianie.pl, dostęp 16.12.2009.