| Mirów |
Adres: ulica Chłodna 21
Data budowy: 1841-1849 / 1956
Architekt: Henryk Marconi / Tadeusz Czajkowski, Gądecki
Styl architektoniczny: neorenesans
Kościół parafialny pw. św. Karola Boromeusza ufundowała w całości księżniczka Klementyna z Sanguszków Małachowska. Podobno miała złą reputację z powodu "wybujałego temperamentu". Tereny te kończyły Oś Saską. W latach 1820-1840 w tym miejscu znajdował się plac Pod Lwem, który nazwę swoją wziął od lwa na fasadzie dworu na rogu Chłodnej i Waliców.
Kościół wzniesiony został na planie krzyża łacińskiego, posiada trzy nawy oraz płaskie sklepienie wsparte na kolumnach w stylu korynckim. Zaprojektowano go na wzór wczesnochrześcijańskich bazylik rzymskich. Fasadę z dwiema wieżami wieńczy tympanon z płaskorzeźbą św. Karola Boromeusza. Tutaj znajduje się napis: "Bogu cześć, św. Karolowi Boromeuszowi sława, wiernym zbawienie". W niszach bocznych elewacji znajdują się rzeźby przedstawiające polskich świętych. Mawiało się, że w kościele było dla nich za mało miejsca. W czasie budowy wprowadzono nowy materiał jakim było lane żeliwo. Autorem projektu był sam Henryk Marconi.
W 1944 świątynię zniszczyli hitelrowcy, odbudowano ją w 1956. Wnętrze zdobi barokowy obraz "św. Antoni" autorstwa Michała Willmana, będący „łupem wojennym" ze zrabowanego w 1945 opactwa cystersów w Lubiążu.
Kościół należy do najpiękniejszych w Warszawie, jest cennym zabytkiem Woli. Niestety tłem dla niego są dziś gigantyczne bloki osiedla Za Żelazną Bramą. Jest jednym z nielicznych zabytków, które do dziś stoją przy ulicy Chłodnej, która przed wojną nazywana była drugim Nowym Światem.
Bibliografia:
| Inne obiekty w tej kategorii: | |





















