Klimat Warszawy

Adres: ulica Targowa 74

Data budowy: 1928-1929

Architekt: Marian Lalewicz

Styl architektoniczny: modernizm, neoklasycyzm

Na monumentalny kompleks Dyrekcji Kolei PKP składa się 7 budynków projektu Mariana Lalewicza. Pięć z nich to budynki biurowe, dwa pozostałe to budynki mieszkalne. Po architekcie zostało w Warszawie kilka wspaniałych realizacji, jednak niewątpliwie gmach przy Targowej 74 należy do największych i zarazem najbardziej kontrowersyjnych. Powstał w latach 1928-1929 w stylu modernistycznym, jednak z elementami klasycyzmu. Jego formy przypominają monumentalne gmachy sprzed rewolucji w Sankt Petersburgu. Powierzchnia całego kompleksu liczy 101 000 m³. W części centralnej od Targowej znajduje się wejście w doryckim portyku przypominającym antyczną świątynię. Stąd przechodzi się na dziedziniec, wejście do budynku głównego znajduje się w jego głębi.

W niektórych pomieszczeniach zachował się ciekawy wystrój w stylu art deco. Za budynkami znajdował się niegdyś Dworzec Petersburski, spalony przez Rosjan opuszczających Warszawę w 1915 roku.

W czasie okupacji w budynku znajdowała się niemiecka Policja Porządkowa. W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego budynek przez kilka godzin znajdował się we władaniu żołnierzy AK Obwodu Praskiego. W latach 1944-1945 w budynku urzędowały władze Warszawy oraz pierwsza redakcja "Życia Warszawy".

W 1945 roku po zakończeniu wojny tutaj znajdowała się pierwsza siedziba centralnych władz państwowych, Krajowa Rada Narodowa oraz Rząd Tymczasowej Rzeczypospolitej Polskiej, późniejszy Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej. Znalazło się tu również kilka ministerstw. W tym samym roku budynkiem zaczęły znów zarządzać Koleje. Gmachy znalazł się w grupie stu obiektów na Archimapie 1918-1939, prezentującej dorobek architektury międzywojennej Warszawy.