Klimat Warszawy

Adres: ulica Nowomiejska 23 / ulica Długa 3

Data budowy: 1717 / 1949-1953

Architekt: Józef Szymon Belotti, Józef Piola

Styl architektoniczny: barok

Książę mazowiecki Janusz Starszy ufundował w tym miejscu szpital św. Ducha, przy którym stanęła gotycka kaplica. Był to piewrszy tego typu szpital na Mazowszu. Książę przekazał go miastu w 1388r. Tak jak wiele innych, rozbudowywana kaplica została zniszczona w czasie najazdu Szwedów. 

W 1664 król Jan Kazimierz podarował teren po dawnej kaplicy Paulinom z Częstochowy, jako wyraz uznania za obronę Jasnej Góry w czasie potopu szwedzkiego. Paulini wznieśli tu murowany budynek klasztorny, w którym ulokował się ponownie szpital św. Ducha.

Drzeworyt Michała Starkmana około 1855

Kościół zbudowano w latach 1707-1717. Była to barokowa budowla z dwiema wieżami. Wykonanie projektu świątyni powierzono Józefowi Belotti i Józefowi Piola. Wojewoda chełmiński, który brał udział w uroczystości położenia kamienia węgielnego przeznaczył na budowę wysoką jak na tamte czasy kwotę 40 000 zł. Największego wsparcia udzielili jednak członkowie Bractwa Pana Jezusa Pięciorańskiego powołanego przy kościele.

Na początku XIX w. władze carskie wyrzuciły stąd zakonników i przeznaczyły kościół na magazyn i koszary. Zakon uległ kasacie w 1819r., a szpital przeniesiono na ulicę Przyrynek. Świątynię powierzono niemieckiemu bractwu Św. Benona. 

W czasie II wojny światowej kościól znacznie ucierpiał, zawaliły się obydwie wieże, a wnętrza zostały doszczętnie spalone. Paulini powrócili tu w 1948r. W latach 1949-1953 świątynia została odbudowana.

Bibliografia:

Bartoszewicz Julian: Kościoły warszawskie rzymsko-katolickie opisane pod względem historycznym. Warszawa 1855.