Klimat Warszawy

Adres: ulica Czackiego 3/5

Data budowy: 1903-1905

Architekt: Jan Fijałkowski

Styl architektoniczny: neobarok

Kamienica powstała w latach 1903-1905 według projektu Jana Fijałkowskiego dla Stowarzyszenia Techników, które spotykało się wcześniej w pałacu Kronenberga na Mazowieckiej. Stowarzyszenie powstało w 1897 roku, decyzję o budowie gmachu wydano 8 marca 1901. W następnym roku nabyto działkę za kwotę 120 000 rubli i ogłoszono konkurs na projekt w Przeglądzie Technicznym.

Inwestycja zasilana była z funduszy polskich przemysłowców i z pożyczki od Towarzystwa Kredytowego Miejskiego. Dekoracje rzeźbiarskie wykonał Józef Grodecki, są to Dedal i Ikar, Archimedes i kobieta z promieniami radu. Plafon na klatce schodowej autorstwa Stanisława Bochusz-Siestrzeńczewicza był jedynym malowanym plafonem w Warszawie. Wykonała go firma Rogóyski, Bracia Horn i Rupniewicz. W tylnym pawilonie znajdował się ogród z salą jadalną z tarasem, na którego miejscu postawiono w 1913 wie oficyny.

Pierwszy zjazd odbył się w 1906 roku, z okazji 100-lecia wydania pierwszego dzieła Staszica. W 1915 roku w kamienicy mieścił się szpital wojskowy. Po odzyskaniu niepodległości odbywały się tu zjazdy kół technicznych. W czasie II wojny światowej spłonęły dwa najwyższe piętra, a powojenna odbudowa według projektu S. Łukasiewicza nie przywróciła kamienicy wszystkich dawnych elementów wystroju. Kamienica nie ma już dziś kopuły, rzeźby nad wejściem, ani wazonów. Nadbudowano ją o czwarte piętro, jednak niezbyt ładne. Nad wejściem widnieje łaciński napis "Sztukom technicznym 1904". Pomimo uproszczenia fasady, kamienica należy do jednych z najbardziej efektownych w Warszawie.

Bibliografia:

Historia. Strona Warszawskiego Domu Technika. www.wdtnot.pl, dostęp 10.01.2011.