Klimat Warszawy

Adres: Plac Mirowski 1

Data budowy: 1899-1902

Architekt: B.Milkowski (konstrukcja), L.Panczakiewicz (elewacje), A.Nieniewski, Władysław Kozłowski

Styl architektoniczny: wczesny modernizm

Hale Mirowskie, początkowo nazywane Hallami Targowymi zbudowane zostały w latach 1899-1901. Czterech współpracujących ze sobą architektów oparło swoje projekty w dużej mierze na wcześniejszych założeniach Stefana Szyllera. 

Do II wojny światowej były największym obiektem handlowym w Warszawie. Sprzedawano tu ryby i warzywa. Budynki zostały poważnie uszkodzone w czasie Powstania Warszawskiego. Wewnątrz dokonywano masowych egzekucji, rozstrzeliwując w sumie około 500 osób. Informuje o tym tablica pamiątkowa umieszczona w elewacji po prawej stronie od wejścia do hali od alei Jana Pawła II.

Po wojnie wypalone hale odbudowano, choć początkowo planowano stworzenie na ich miejscu parku. Przez krótki czas po wojnie służyły za zajezdnię dla autobusów.

Hala zachodnia, oficjalnie nazywana Halą Mirowską została oddana do użytku 15 listopada 1962 roku, od 1974 r. halę użytkuje „Społem” WSS Śródmieście, która wykupiła budynek w 1997 r. Od początku istnienia do dnia dzisiejszego handlowa funkcja budynku nie uległa zmianie.

W latach 70. XX wieku dobudowano do elewacji frontowej betonowo-szklany pawilon, niszcząc wiele zachowanych elementów architektonicznych budynku.

Hala wschodnia, oficjalnie nazywana Halą Gwardii, została oddana do użytku w 1953 r., pełniła funkcję sportową. Należała do Milicyjnego Klubu Sportowego "Gwardia". Obecnie ponownie pełni funkcje handlowe, choć w jej wnętrzach mieści się nadal klub sportowy z sekcją boksu, strzelectwa oraz siłownią. Właścicielem budynku jest miasto.

Hale Mirowskie uznawane są za jedne z najbardziej zaniedbanych wśród polskich zabytków wysokiej klasy. Pękają rzeźby i detale na elewacjach. Remonty oszpeciły hale. Kiedyś wnętrza były bardzo jasne, docierało tam mnóstwo światła. W czasach PRL-u wstawiono tu mleczne i szare szyby oraz szklane cegły, przez co wnętrza co bardzo ponure.

Obecnie prowadzone są prace restauracyjne hali od alei Jana Pawła II. Duże kontrowersje wzbudziła decyzja Stołecznej Konserwator Zabytków o zachowaniu modernistycznej przybudówki w części frontowej hali. Decyzja ta miała swoje słuszne uzasadnienie, choć nie wszystkich ono przekonało. Znany varsavianista Jerzy S. Majewski, oburzony decyzją określił pawilon mianem "aroganckiej przebudowy" (przejdź do artkułu). Wśród obrońców decyzji znaleźli się krytycy architektury, Jarosław Trybuś i Grzegorz Piątek, wskazujący na ciekawe możliwości wykorzystania tej "przeskalowanej witryny" (Przejdź do artykułu).