Klimat Warszawy

Data powstania: 1825

Projektant: Antonio Corazzi

Plac Bankowy jest jednym z głównych placów Warszawy. Wytyczony został w 1825 w czasach Królestwa Polskiego. Znajdowały się tu ważne instytucje: Pałac Komisji Rządowej Przychodu i Skarbu, Pałac Ministra Skarbu oraz budynek dawnej Giełdy i Banku Polskiego. Wszystkie te budowle wzniósł Antonio Corazzi w stylu klasycystycznym.

Obecnie w dwóch pałacach znajdują się biura Ratusza i Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. W budynku dawnej Giełdy i Banku Polskiego znajduje się galeria malarstwa. Plac w momencie powstania miał trójkątny kształt, co uwiecznione zostało na starej fotografii:

Plac Bankowy w 1833r.

Źródło: Wikipedia

Po południowej stronie placu stoi dawna kamienica Kosseckiej, po wojnie odbudowana i zaadaptowana na Hotel Saski, obecnie zamknięty i popadający w ruinę. To jeden z "najbiedniejszych" zabytkowych obiektów Śródmieścia. Od lat trwa spór o możliwość nadbudowana budynku o piętro. Obecny właściciel uważa budynek w obecnym stanie za niedochodowy. Warto dodać, że inwestor miał zamiar wyburzyć również wszystko w środku i zostawić tylko fasady. Nie możemy się nie zgodzić z decyzją Konserwatora Zabytków, że nadbudowa nie jest wskazana z poszanowania dla obiektu. Od lat hotel jest zasłonięty olbrzymią reklamą, nic się tu nie dzieje, a na elewacjach możemy dostrzec dziury po odpadającym tynku.

W latach PRLu plac nazywał się placem Dzierżyńskiego, od komunistycznego i socjalistycznego działacza, Feliksa Dzierżyńskiego. Dzierżyński przeszedł do historii jako "krwawy Feliks", ponieważ był współtwórcą aparatu terroru. Na placu Dzierżyńskiego stał również jego pomnik, który w momencie zmian ustrojowych tak jak i inne monumenty działaczy komunistycznych został zniszczony. Cała akcja odbyła się w otoczeniu Warszawiaków i prasy. Zdjęcie niszczenia pomnika zostało uwiecznione na serii 3 znaczków pocztowych II obiegu Solidarności.

Źródło tvp.info, fot. arch. PAP/Witold Rozmysłowicz

Do ważnych obiektów zaliczyć również trzeba nieudany "Błękitny Wieżowiec", który zbudowano na miejscu wysadzonej przez Niemców Wielkiej Synagogi. Biurowiec nijak się ma do otoczenia, a i jego architektura nie należy do najlepszych. Ponoć łuki w niższej części od południa miały nawiązywać do architektury synagogalnej. Nie wyszło. Co ciekawe, wieżowiec budowano od lat `70 z przerwami, aż do 1991 r. To chyba warszawski rekord. Pomysł na jego budowę powstał jeszcze w latach 50.

Plac Bankowy nie jest przyjazny dla ludzi. Przed Pałacem Ministra Skarbu stoi pomnik Juliusza Słowackiego dłuta Edwarda Wittiga, otoczony mnóstwem samochodów. Tutaj powinien być skwer z zielenią i ławkami. To miejsce przecięcia głównych arterii miejskich: Alei Solidarności i Marszałkowskiej, jest ruchliwe i niekiedy zakorkowane. Likwidacja parkingu i zasadzenie zieleni zwróciłaby to miejsce miastu, a tak jest przelotówką dla samochodów z bezdusznym parkingiem.