Klimat Warszawy

Adres: ulica Mokotowska 8

Data budowy: 1904

Architekt: Leon Wolski

Styl architektoniczny: secesja

Kamienica projektu Leona Wolskiego wzniesiona w 1904 dla Icka Ajzensztadta. Swoją nazwę zawdzięcza rzeźbie niedźwiedzia, która po wojnie została usunięta.

W 1912 roku była własnością ks. Władysława Lubomirskiego, a około 1922 Wacława i Ireny Kleinadlów. W latach 1925-1926 odkupiło ją Akcyjne Towarzystwo Ubezpieczeń „Vita”. W późniejszym okresie powróciła znów do Kleinadlów. W 1930 roku nowym właścicielem został Edward Suchocki, a w 1933 - Olgierd i Zofia Krukowscy.

W czasie II wojny światowej zniszczeniu uległ fragment ostatniego piętra. Niestety po 1945 roku usunięto większość dekoracji fasady m.in. godło kamienicy oraz wspomnianą rzeźbę niedźwiedzia. Władze PRL odebrały dom jego przedwojennym właścicielom i przeznaczyła go na mieszkania komunalne.

Fasada pełna ornamentów była jedynym w Warszawie przykładem kombinacji sztuki secesji i rokoka. Dziś jedynie możemy sobie wyobrazić jak wyglądała, gdyż do dnia dzisiejszego jej elewacje pozostają praktycznie gładkie.

We wnętrzach natomiast zachowały się stiuki na sufitach, piece kaflowe, parkiety układane w ornamenty, stolarka okienna i drzwiowa z licznymi detalami oraz gipsowe ozdoby wieńczące otwory drzwiowe.

Dwie klatki schodowe przeznaczone dla służby otrzymały skromny wystrój, na uwagę natomiast zasługują dwie pozostałe przeznaczone dla właścicieli. W jednej z nich do dziś zachowały się marmury, ozdobna terakota, kute balustrady i drewniane poręcze. Druga klatka ma wystrój skromniejszy, drewniany, jednak zachowały się tu ładne zdobienia. W wielu mieszkaniach do dziś znajdują się wysokie, dwuskrzydłowe drzwi i kute balkony od podwórka. Na uwagę zasługuje też bogato zdobiony przejazd bramny z obojami i zachowaną, przedwojenną tablicą lokatorów. Na budynku łatwo też dopatrzyć się dawnych uchwytów na flagę.

W 2007 roku dom odzyskał spadkobierca dawnego właściciela. Szybko sprzedał go fundacji Fortalicja Czemierniki. Ta, pomimo zapisu w statucie o ochronie obiektów historycznych, nie rozpoczęła jego remontu. Zamiast tego najpierw odcięła mieszkańcom gaz i prąd, a w lutym 2009 wystąpiła z wnioskiem o opuszczenie kamienicy ze względu na jej zły stan techniczny. Wybuchł skandal, który słusznie nagłośniły media. Obecnie figuruje już w rejestrze zabytków.

Zapraszam do obejrzenia zdjęć z wyprawy do wnętrz tego wyjątkowego obiektu na blogu Uwaga! Zabytek. Mam też szczerą nadzieję, że w przyszłości remont kamienicy obejmie odtworzenie bogatej ornamentyki fasady.

Bibliografia:

Zieliński Jarosław: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, tom XI, Śródmieście historyczne: ulice Miechowska-Myśliwiecka. Warszawa: TOnZ, 2005. ISBN 83-88372-30-0.