Klimat Warszawy

Data powstania: 1950-1953

Architekt: Stanisław Jankowski, Jan Knothe, Józef Sigalin, Zygmunt Stępiński

Styl architektoniczny: socrealizm

Plac Konstytucji jest sercem Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej. Jest to jedyny warszawski plac w jednolitym architektonicznie stylu. Swą nazwę zawdzięcza stalinowskiej ustawie zasadniczej uchwalonej 22 lipca 1952. Na narożnym budynku przy Marszałkowskiej 53 róg z Koszykową znajdują się płaskorzeźby przedstawiające budowniczych MDMu. Podobne znajdziemy na bliźniaczym budynku po drugiej stronie ulicy. Przewrotnie, dziś na parterze znajduje się restauracja typu fast food KFC, czyli produkt zachodniego kapitalizmu.

Po dwóch stronach placu ciągną się dwa ogromne budynki mieszkalne z podcieniami, w których kryją się różne sklepy. Idąc zachodnią stroną warto wejść do podcieni domu przy Pl. Konstytucji 5. Na początkowym odcinku sufit zdobi mozaika przedstawiająca chłopców w strojach ludowych. Na samym końcu tematem są chłopi świętujący dożynki.

Na rogu budynku znajduje się dobrze znany kilku pokoleniom warszawiaków neon przedstawiający siatkarkę podskakującą i odbijającą piłkę. Jeden z ostatnich zachowanych neonów z lat 50. i 60. w Warszawie. Niedawno został odrestaurowany, ale nie trzeba było długo czekać, żeby się znowu zepsuł. Od wielu miesięcy niektóre jego elementy nie świecą, a osobom zarządzającym nieruchomością nie spieszy się zbytnio z jego naprawą. Warto zwrócić również uwagę na neony nad wejściem do podcieni, niektóre jak np. Instrumenty Muzyczne na tyle wtopiły się w krajobraz tej części miasta, że trudno sobie wyobrazić, że mogłyby stąd zniknąć.

Południową pierzeję Placu Konstytucji zamyka hotel MDM. Zbudowany został tak, aby możliwe było podwyższenie go o kilka pięter. Nowi ideolodzy-urbaniści chcieli wyeliminować widok wież kościoła na Placu Zbawiciela. Do podwyższenia hotelu nigdy jednak nie doszło. Warto zwrócić uwagę na trzy stojące tu gigantyczne kandelabry.

Plac prezentowałby się znacznie lepiej, gdyby zamiast ogromnego parkingu w jego centralnej części, powstał po prostu zielony skwer z ławkami i miejscami do wystawiania latem kawiarnianych ogródków. To miejsce to marnowany potencjał. W dodatku w samych podcieniach nie ma chyba ani jednego miejsca, w którym można by było usiąść i spędzić miło czas. Są tu jedynie salony telefonii komórkowych i niezbyt popularne sklepy. Znając naszą rzeczywistość i bank się jakiś tu znajdzie. Elementem ożywiającym Plac Konstytucji są grane tu od kilku lat plenerowe przedstawienia pobliskiego Teatru Polonia.