Klimat Warszawy

Adres: w obrębie ulic: Filtrowej, Krzywickiego, Wawelskiej, Grójeckiej i placu Narutowicza

Data budowy: od 1924

Architekt: Antoni Jawornicki, Aleksander Sygietyński, Wacław Weker  i Teofil Wiśniowski

Styl architektoniczny: modernizm, neoklasycyzm

Kolonia Lubeckiego to zabytkowe osiedle położone w obrębie Starej Ochoty i Filtrów. Są to luźno rozmieszczone kamienice i wille z dużą ilością zieleni.

Teren ten nazywany przed wojną Mokotowskim Polem Wojennym był poza granicami Warszawy. Początkowo planowano utworzenie tu parku, jednak urzędy centralne potrzebowały nowych terenów na osiedla dla swoich pracowników. Plan regulacji powstał w 1923, rok później zbudowano pierwsze domy na Mochnackiego i Mianowskiego, czyli dwóch wygiętych w łuk ulicach, otaczających od zachodniej strony koloni Plac Narutowicza.

Pierwsze kamienice projektowane były w duchu historyzmu i neoklasycyzmu, w latach 30 zaczęły powstawać budynki modernistyczne. Projektowali tu Antoni Jawornicki, Aleksander Sygietyński, Wacław Weker  i Teofil Wiśniowski.

W czasie Powstania Warszawskiego rejon ten był areną krwawych walk, tutaj wysłano słynący z okrucieństwa oddział RONA. Po wojnie zniszczone domu odbudowano, choć w wielu przypadkach w zmienionej formie. Układ urbanistyczny oraz zespół budowlany wraz z zielenią wpisane zostały do rejestru zabytków.

Ulica Mochnackiego w latach 30

Ulica Uniwersytecka w latach 30