Klimat Warszawy

Adres: ulica Marcinkowskiego 7

Data budowy: 1903-1904

Architekt: nieznany

Styl architektoniczny: neoklasycyzm

Od 1836 nieruchomość ta należała do Marianny Piekrzewicz, właścicielki również sąsiednich posesji pod numerami 1-5, gdzie do 1877 odbywały się targi świń. Przed 1850 powstał tu duży, drewniany dom frontowy. W 1856 działki o numerach 5 i 7 nabyła Elżbieta z Piekrzewiczów i Jan Kruszewski. Od 1902 po wykupieniu udziałów od współspadkobierców właścicielem został Konstanty Kruszewski. W latach 1903-1904 zbudował tu stojącą do dziś, trzypiętrową kamienicę. W 1919 na drodze spadku i wykupu udziałów przeszła na własność Zofii z Kruszewskich Przybylskiej. Od 1935 należała do Czesława Przybylskiego, a od 1936 do Andrzeja i Wojciecha Przybylskich.

Obecnie dom jest niemal całkowicie pozbawiony tynków i dekoracji. Najlepiej zachowało się przyziemie. Możemy tu zaobserwować secesyjne bonie w postaci czteroliniowych pasów poziomych. Przejazd bramny zachował elementy drewnianych wrót i praktycznie cały wystrój. Płytki przedsionek i trzy przęsła podzielone zostały podwójnymi pilastrami (czyli płytkimi filarami, nieznacznie wychodzącymi poza linię ściany), dekorowanymi wyżłobieniami (tzw. kanelurami lub żłobkami). Wylot przejazdu jest ujęty po bokach pojedynczymi pilastrami. Ściany skrajnych przęseł ozdobiono pozornymi portalami w formie obramień. W jednym z nich, różniącym się od pozostałych rozmiarem umieszczono wejście na klatkę schodową.

Schody, balustrady i podesty są drewniane z wyjątkiem podestu przy wejściu do budynku. Jest wyłożony białymi płytkami ceramicznymi ze ściętymi narożami, które wypełniono ukośnie czarnymi płytkami terakoty. Klatka schodowa od podwórka ma takie samo wyposażenie.

Bibliografia:

Zieliński Jarosław, Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy, tom 10, Śródmieście historyczne: ulice Mackiewicza - Mazowiecka. Warszawa: TOnZ, 2004, s. 91-92. ISBN: 8388372289