Klimat Warszawy

Adres: ulica Marymoncka 34

Data budowy: 1928-1929 / 1939 / po 1945

Architekt: Edgar Norwerth

Styl architektoniczny: funkcjonalizm

Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie powstała w latach 20. XXw. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w 1918r. zaczęto pracować nad odbudową kultury, edukacji i oświaty. W 1927 r. miało miejsce pierwsze posiedzenie Rady Naukowej Wychowania Fizycznego, której przewodniczył Józef Piłsudski. Na spotkaniu przedstawiono projekt wyższej szkoły zawodowej, która miałaby kształcić nauczycieli wychowania fizycznego. Marszałek nie oceniał najlepiej stanu fizycznego młodych ludzi o czym świadczą jego mocne słowa:

"Jestem przerażony i nie wierzę swoim oczom, gdy patrzę na to, że chłopak 21-23 lata mający wygląda jak 16-letni. W szkołach oficerskich, przez które przechodzą dziesiątki tysięcy ludzi rocznie, to mamy 33 procent odpadków. Trzecia część ludzi odpada, nie mogąc przetrzymać pracy, ćwiczeń wojskowych".

Kompleks zaprojektował Edgar Norweth, profesor Politechniki Warszawskiej. Nazywany był "wielkim samotnikiem", gdyż poszukiwal własnych dróg w architekturze. Uważany był za twórcę awangardowego, który jednocześnie krytycznym okiem spoglądał na rozwijającą się architekturę nowoczesną. Przy Marymonckiej stworzył jeden z najciekawszych zespołów architektury funkcjonalnej w Warszawie.

Na całe założenie składają się Gmach Główny, Pływalnia i Kotłownia, Wielka Hala Ćwiczeń, hala do siatkówki, Ambulatorium, Wieża, Hala Gimnastyczna, internaty męskie i żeńskie, stołówka oraz 4 budynki mieszkalne. Niektóre z nich zostały dobudowane w latach 60. XX w. Najbardziej charakterystycznym elementem założenia jest górująca nad kompleksem 30-metrowa wieża. Budynki charakteryzują rozległe tarasy (niczym górne pokłady) na dachach i małe, okrętowe okna.

Ważnym elementem dla Norwetha była przyroda, celowo pozostawił wiele starych drzew, przez co teren ten niemal tonie w zieleni. Na głównym placu znajduje się pomnik Józefa Piłsudskiego wraz z tzw. złotym okręgiem, tablicami upamiętniającymi znanych absolwentów i wychowawców szkoły. W czasie II wojny światowej przedwojenne budynki zostały znacznie uszkodzone, odbudowano je po 1945r.

Bibliografia:

Kasprzycki Jerzy: Korzenie Miasta, Warszawskie pożegnania, Tom V, Wola i Żoliborz, Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004. s. 97-100.