Klimat Warszawy

Adres: Rynek Starego Miasta 30

Data budowy: 1453 / 1501-1600 / 1680 / 1950-1953

Architekt: Stanisław Żaryn, Jerzy Majdecki (powojenna odbudowa)

Styl architektoniczny: wczesny barok

W 1427 r. kamienica opisywana została jako dom rzeźnika Macieja Mamota. W drugiej połowie XV w. była własnością patrycjuszowskiej rodziny Kazubów, a od 1540 r. rodziny Baryczków. Początkowo była to trzypiętrowa, trzyosiowa kamienica z poddaszem i latarnią. 

W 1680 r. kolejny właściciel, Piotr Korycki dokonał gruntownej przebudowy domu. Wówczas ukształtował się trzytraktowy układ na gotyckiej osnowie. W środkowym trakcie na każdym piętrze wprowadzono pomieszczenia kuchenne, a ponad traktem umiejscowiono latarnię.

W 1703 r. kamienicę kupił grecki winiarz Krzysztof Kisz. Następnie właścicielami byli jezuici. W XIX w. była własnością Schroderów, a potem Szymanowskich. Potem należała do kupieckiej rodziny Wilczanów. Ostatnimi właścicielami domu byli Tadeusz Borowski, Jan Wierusz-Kowalski i Władysław Pachulski.

W 1928 kamienica została odremontowana, dekorację malarską elewacji wykonał Wacław Górowski. Zniszczona w 1944 roku, zachowały się  mury i sklepienia piwnic, ściany wewnętrzne i częściowo sklepienia parteru i ściany szczytowe. Fasada z portalem i kratą nadświetla była popękana i wychylona od pionu, dlatego ją rozebrano. 

Kamienica została odbudowana w latach 1950-1953 według projektu Stanisława Żaryna, przy współpracy z Jerzym Majdeckim. Przywrócono jej wygląd sprzed wojny. Odtworzono fasadę wprowadzając zmiany jedynie w przyziemiu. Częściowo zachowano układ wnętrza parteru.

W latach 1973-1974 w latarni zaprojektowano salon widokowy według planu architektonicznego Teresy Dobiszewskiej. Wojciech Dobiszewski i Jerzy Gładki wykonali konstrukcję. Podniesiono wówczas dach od strony podwórza.

Obecnie jest to kamienica czterokondygnacjowa z mieszkalnym poddaszem, trzytraktowa. Posiada zachowane gotyckie piwnice, głównie z XVI w. z wnękami w ścianie bocznej (od strony nr 28) i schodami na parter. W nadświetlu znajduje się krata z tego samego okresu, a obok zejście do piwnicy z drzwiami obitymi żelazną blachą i okno w kamiennej opasce. Niegdyś było to wejście do sklepu. Dekoracja sgraffitowa z atrybutami rzemiosł wykonana została w 1953 przez Witolda Millera. Dach ma umieszczoną asymetrycznie blaszaną sterczynę w kształcie kwiatu. Od strony podwórza w czasie odbudowy dodano balkon.

W przyziemiu znajduje się autentyczny portal pochodzący z ok. 1680 roku zamknięty półkolistym, boniowanym łukiem. W kluczu znajduje się gmerk przedstawiający ukoronowane serce.

Bibliografia:

Rynek 30 (kamienica Kazubowska), www.zapiecek.com, dostęp 28.09.2009.