Klimat Warszawy

Kamienne Schodki to znane każdemu Warszawiakowi przejście łączące Rynek i ulicę Krzywe Koło z podnóżem skarpy na której stoi Stare Miasto, czyli ulicą Bugaj (niegdyś Gnojną, gdyż tędy odprowadzano nieczystości z miasta). Pierwsza wzmianka o nietypowej uliczce miała miejsce 1527 roku, prowadziła wówczas do Furty Białej w murach staromiejskich, a dalej do Wisły...

Niegdyś noszono tędy wodę z rzeki. Ulica posiada dwa odcinki, pierwszy prowadzi do ulicy Brzozowej. Drugi odcinek powstał w XVIII wieku. Jest odsunięty na północ Brzozowej i biegnie dalej w dół do ulicy Bugaj. Jak sama nazwa wskazuje uliczka to po prostu długie, strome schody wzdłuż których ciągną się boczne elewacje kamienic Rynku Starego Miasta, Krzywego Koła i Brzozowej. Tutaj znajdują się wejścia na podwórka, których obecnie strzegą zamknięte furty i domofony. Jedno z podwórek na dolnym odcinku bliżej Bugaj jest otwarte i kryje w sobie galerię sztuki erotycznej.

Uliczka miała wiele nazw, w XVII nosiła nazwę Na Schodkach, w XVIII wieku była to Ciasna, Przechodnia i Piesza. Kamiennymi schodkami nazwano ją po raz pierwszy pod koniec XVIII wieku, gdy zastąpiono drewno kamieniem. W XIX i XX wieku była często odwiedzana przez artystów. Przed wojną ustawiały się tu panie lekkich obyczajów. Cała zabudowa została zniszczona w czasie wojny. Kamienice zostały zrekonstruowane w latach 1952-1962. W czasie remontu w 2002 roku znaleziono fundamenty kamienicy z XVIII wieku oraz dawny rynsztok.